Τα σημεία ενδιαφέροντος του Αχλαδοκάμπου

Επίσκεψη στην μεγάλη γέφυρα

Τα γερμανικά στρατεύματα αποχωρώντας από την Ελλάδα στις 9 Σεπτεμβρίου 1944 κατέστρεψαν τη γέφυρα που υπήρχε. Για τα επόμενα 26 χρόνια (1947-1973) η σιδηροδρομική σύνδεση Κορίνθου και Τριπόλεως στο σημείο αυτό εξυπηρετείτο από προσωρινή παράκαμψη. Συγκεκριμένα, μετά την ανατίναξη της γέφυρας η γραμμή εισερχόταν εντός της ρεματιάς, όπου βρισκόταν σταθμός αλλαγής φοράς του συρμού. Αυτή η παράκαμψη ονομάστηκε "Σύρτης".
Η παράκαμψη αυτή σηματοδότησε μία ολόκληρη εποχή και αποτέλεσε τοπόσημο της περιοχής του Αχλαδοκάμπου για αρκετά χρόνια μέχρι την κατασκευή της νέας γέφυρας, που ολοκληρώθηκε το 1974.

Επίσκεψη στο Σιδηροδρομικό Σταθμό

Σε υψόμετρο 295 μέτρων και στη θέση "Παλιόχανο" βρίσκεται ο σιδηροδρομικός σταθμός του χωριού, επί του 84ου χιλιομέτρου της γραμμής Μύλων Ναυπλίου - Καλαμάτας. Ο Σταθμός απέχει από το χωριό περίπου 1.5km. Η σημερινή γενιά αλλά κυρίως οι περαστικοί και αρκετοί που έχουν περάσει με το τρένο από την περιοχή μας έχουν την απορία γιατί ο σταθμός ενός τόσο μεγάλου χωριού χτίστηκε τόσο μακριά από τον οικισμό. Ο λόγος είναι ότι η σιδηροδρομική γραμμή βρισκόταν ακόμα σε χαμηλό υψόμετρο, ανηφορίζοντας συνεχώς προς την Τρίπολη.

Κεφαλάρι Ζωοδόχου Πηγής

Ένα ξωκλήσι κάτω από τα πλατάνια και γύρω ένα μικρό πευκοδάσος, ιδανικό για εξορμήσεις με παρέα, με μια μικρή πηγή και τσιμεντένια τραπέζια για να απολαύετε ένα ιδιαίτερο πικ νικ στην εξοχή.

Αγία Τριάδα

Στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Αρτεμισίου όρου επί της πλαγιάς "Χτενιά" και 5km βορειοδυτικά του Αχλαδοκάμπου, κοντά στα σύνορα των νομών Αργολίδας και Αρκαδίας και σε απόσταση περίπου 300m από τον καινούριο δρόμο, βρίσκεται το σπήλαιο και ο ναός της Αγίας Τριάδας Αχλαδοκάμπου. Πλέον αυτό το σπήλαιο είναι μέσα στην εκκλησία, διότι επί της εισόδου της σπηλιάς χτίσθηκε ο ναός της Αγίας Τριάδας.

Αιολικό πάρκο

Ψηλότερα του χωριού βρίσκεται ένα αιολικό πάρκο με περίπου 20 ανεμογεννήτριες. Μπορείτε να ανηφορίσετε ως στην κορυφή εκεί να δείτε το χωριό από ψηλά, τον κάμπο, τη γύρω περιοχή ως την Τρίπολη και σχεδόν ολόκληρο τον αργολικό κόλπο. Πλησίον του αιολικού πάρκου βρίσκεται ο Προφήτης Ηλίας, ένα ιδανικό μέρος για να προστατευτείτε από τη βροχή ή τη ζέστη κάτω από μερικές άγριες αχλαδιές.

Αγία Παρασκευή (ή Νερά)

Σε έναν απομακρυσμένο οικισμό του χωριού, σχεδόν εγκαταλελειμμένο, βρίσκεται ο Ιερός Ναός της Αγίας Παρασκευής, καθώς επίσης κι η Ιερά Μονή Ακάθιστου Ύμνου.

πρόσβαση με αυτοκίνητο και χωματόδρομο...

Πινίκοβη

Απέναντι από το χωριό κατηφορίζοντας προς Ανδρίτσα βρίσκεται το σπήλαιο Πινικοβη. Το σπήλαιο αυτό βρίσκεται στους πρόποδες του Παρθενίου όρους, μέσα σε ένα ειδυλλιακό τοπίο, και έχει λάβει το όνομά του από την πηγή του Πάνα.

Μουχλί

Το Κάστρο Μουχλίου βρίσκεται επί των ορίων των νομών Αρκαδίας και Αργολίδας, περίπου 15km ανατολικά της Τρίπολης, ανάμεσα στους σημερινούς οικισμούς του Αχλαδόκαμπου και των Αγιωργίτικων. Έχει κτιστεί στην κορυφή και τις δυτικές και νότιες κλιτύες λόφου (914μ.) της βόρειας πλευράς του Παρθενίου όρους (1215μ) και νότια του όρους Κτενιά (1598μ.).
Το Μουχλί ήταν μεσαιωνική πόλη που περιβαλλόταν από κάστρο, του οποίου σώζονται ερείπια. Το κάστρο και πόλη χτίστηκαν περί τα έτη 1294 ή 1295 μετά την Άλωση του Νικλίου από τον βυζαντινό στρατηγό Ανδρόνικο Ασάν και προστάτευε τη μεσαιωνική πόλη Μουχλί που υπήρχε εκεί πριν την Φραγκοκρατία. Την εποχή εκείνη εκεί ήταν τα σύνορα του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και του Δεσποτάτου του Μυστρά. Η ονομασία του πιστεύεται ότι προέρχεται εκ παραφθοράς του Νικλί ή από τον ναό της Παναγίας της Μουχλιώτισσας όπου ερείπια του διασώζονται και σήμερα. Ο οικισμός είναι γνωστός από γραπτές πηγές ήδη από τα τέλη του 13ου αιώνα, περίοδο κατά την οποία το Μουχλί μετετράπη σε ισχυρή πόλη-κάστρο (1296). Από τον 14ο αιώνα απετέλεσε την σημαντικότερη πόλη της κεντρικής Πελοποννήσου, έδρα των βυζαντινών αρχόντων της Αρκαδίας. Χάρη στη στρατηγική του θέση έλεγχε τους δρόμους που οδηγούσαν από το Άργος και το Ναύπλιο, την Κόρινθο, τα Σκορτά και την Μεσσηνία, αποτελούσε το προς Βορρά σημείο ελέγχου του Μυστρά και εμπόδιζε την ένωση των ανατολικών και δυτικών κτήσεων των Φράγκων. Κατακτήθηκε από τους Τούρκους το 1458 και έκτοτε απετέλεσε σημαντική στρατιωτική βάση τους έως το 1469, οπότε καταγράφεται ως κατεστραμμένο. Μετά την τουρκική κατάκτηση, το Μουχλί σταδιακά εγκαταλείφθηκε από τους κατοίκους του, οι οποίοι άρχισαν να εγκαθίστανται χαμηλότερα σε μικρότερους συνοικισμούς στα πιο εύφορα πεδινά μέρη.

Ίταμα

Επί της οροσειράς του Κτενιά και σε υψόμετρο 1597 μέτρων υπάρχει μια συστάδα αιωνόβιων δέντρων, οι ίταμοι. Πρόκειται, σύμφωνα με τον Παυσανία για υπολείμματα παλιού δάσους, αφιερωμένου στη θεά Άρτεμη. Το δέντρο ίταμος ή δέντρο του θανάτου είναι δηλητηριώδες, αναπτύσσεται πολύ αργά και τα φύλλα του αποτελούν το πιο δηλητηριώδες μέρος του. Ακίνδυνοι είναι μόνο οι καρποί του. Σύμφωνα με τον Διοσκουρίδη το φυτό αναδίδει δηλητηριώδες ατμούς και όποιος κοιμηθεί κάτω από ίταμο μπορεί και να πεθάνει Η Άρτεμις χρησιμοποιούσε δηλητηριασμένα βέλη από ίταμο και με αυτά σκότωσε τα παιδιά της Νιόβης που καυχιόταν για την πολυτεκνία της σε σχέση με τη Λητώ. Η Άρτεμις λατρευόταν και σ' ένα ναό που βρισκόταν μέσα στο δάσος από ίταμους. Ο ίταμος ήταν αφιερωμένος και στις Ερινύες, τις χθόνιες θεότητες της εκδίκησης που τιμωρούσαν τις ανθρώπινες ασέβειες με το δηλητήριο αυτού του δέντρου Ο ίταμος θεωρείται ίσως το μακροβιότερο δέντρο της Ευρώπης, καθώς η ηλικία του μπορεί να ξεπεράσει τα 2000 χρόνια.

Αγία Κυριακή

Εντός της ρεματιάς που ενώνει το πέρα και το εδώ χωριό, η εκκλησία της Αγίας Κυριακής βρίσκεται εκεί τουλάχιστον 200 χρόνια... Ο Ιερός Ναός της Αγίας Κυριακής Άχλαδοκάμπου αποτελεί αξιόλογο ιστορικό μνημείο της περιοχής, διότι χτίστηκε κατά τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας, με σκοπό να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες των συνεχώς αυξανόμενων οικογενειών τού χωριού και κάτω από ορισμένες συνθήκες και παραχωρήσεις τού Τούρκου διοικητή, όπως μαρτυρούν οι θρύλοι και οι τοπικές παραδόσεις.
Ενοριακός ναός τού χωριού, προ του 1814, όπως φαίνεται, ήταν ο ναός του Αγίου Γεωργίου, χτισμένος προ τού 1700, ταυτόχρονα με τη σύμπηξη των γύρω συνοικισμών σε χωριό, με ανακαίνιση κάθε τόσο, λόγω των καθιζήσεων τού εδάφους, στο επάνω μέρος του καλουμένου «Πέρα χωριού», εκατό περίπου μέτρα δυτικότερα τού σημερινού ομώνυμου εξωκλησιού, όπου σε σχετικό βαθούλωμα διασώζονται ερείπια.